من پیشاپیش ساییدم دهن کسیو که 20 سال دیگه بیاد امروز مارو قضاوت کنه. بابا خفقان میدونی چیه؟
میفهمی همه جا مخبر باشه و تحت نظر باشی چیه؟ فکر میکنی اگر بگیرن ببرنت، میری یه چک میخوری و یه تعهد میدی میای بیرون؟ نه عزیزم! اگر بگیرن و ببرنت، 100 درصد جاسوس شناخته میشی، 100 درصد میگن از خارج پول گرفتی، 100 درصد میگن هدفت براندازی حکومته، 100 درصد یه کاری باهات میکنن که اگر بیای بیرون خودت خودتو بکشی!
هیچ حزبی نیست، هیچ رهبری نیست، مردم نمیدونن باید چی بگن و چیکار کنن؟ اگر بخوان برن تو خیابون حتی نمیدونن کجا برن!
آسونه از آینده گذشته رو قضاوت کنی، ولی سخت تر اینه که در لحظه بین شرافت و زندگی عزتمندانه و مرگ و نیستی یکی رو انتخاب کنی!
+ نگم بهت چیا دیدم... چه دخترا و پسرای شجاعی داریم! دمشون گرم... نمیتونم بیشتر بنویسم... ولی از همه چیزایی دیدم که فهمیدم انسانیت درشون نمرده! در کنار قهوه و ماچا و ماگ استنلی، من در اونها شجاعت دیدم!
خدایا تو برای این وطن شکوه بخواه
خدایا زندگی و جوونی ما که رفته... ولی نام ایران رو جاودان کن
این کشور رو به روزهای شکوه و اوجش برگردون
خدایا ازت خواهش میکنم اینجای تاریخ دستای مارو ول نکن، کنار این مردم باش، همه چیزو به سمت درستش هدایت کن!
نذار یکبار دیگه همه چیز خراب بشه!