خودم (دوست)
شنبه بیست و هفتم بهمن ۱۴۰۳، 16:15
بعضی وقتا از این همه فشار و ناراحتی و خشمی که در خودم حس میکنم
تعجب میکنم که چطور سرپام؟
چطور منفجر نشدم؟ چطور خیلی آروم نشستم پشت لپ تاپ و حتی با همکارام شوخی میکنم؟
چطور حالا که دوتا مرد نا امیدم کردن و تا سر حد مرگ عصبانی و ناراحتم
وقتی وامم جور نمیشه به هر دری میزنم
نوبت طرحم نمیشه و مدرکم رو هواست
کارم رو دوست ندارم و دلار شده 93 هزارتومن
تک و تنها وسط دریای زندگیم... و حتی پریودم هم هستم
چطور اینقدر آرومم؟
خدا میدونه... فقط چیزی که میدونم اینه که خیلی خیلی خیلی زیاد، توان دارم برای فراموش کردن، حل کردن و گذشتن از همه اینا...
و یک جوری از این زمستون سخت رد بشم که هیچکس باور هم نکنه!